Dan O'Calaghan podczas sesji w Dowspudzie
Sztuka wytwarzania dud osiągnęła swój szczyt tworząc Uillean Pipes. Grający na irlandzkich dudach może nie tylko grać melodię, ale też równocześnie akordy korzystając z systemu regulatorów na piszczałkach burdonowych. Umożliwia to specjalna konstrukcja tych dud pozwalająca grając na siedząco położyć cztery piszczałki burdonowe na kolanach i dociskać regulatory kantem prawiej dłoni, nie przerywając grania melodii. Granie w ten sposób wymaga koncentracji, gdyż palcowanie nie jest tak proste jak np. u Gaita. Na pierwszy rzut oka piszczałka melodyczna wydaje się być piszczałką otwartą, podczas gdy w rzeczywistości w czasie gry dociska się ją do uda tak, aby zamknąć otwór wylotowy. Palcowanie zamknięte jest dość skomplikowane - operując odpowiednio dymką i odsłaniając otwór oktawowy można grać dwie pełne oktawy, co jest niespotykane w żadnym innym rodzaju dud.
Obecnie używa się powszechnie trzech rodzajów Uilleann Pipes:
Uillean pipes są bardzo trudnym instrumentem. Dan O'Callaghan, który wycina na nich jak szatan zarówno wolne airs, jak i skoczne jigi, reele twierdził, że uczył się dziesięć lat, aby osiągnąć ten poziom. "Gdybym miał wybór" - Mówił Dan w Dowspudzie - "Wybrałbym gitarę, ale rodzice kazali mi grać - to rodzinna tradycja". Na pytanie ile na prawdę trzeba sie uczyć odpowiadał: "siedem lat słuchania, siedem lat ćwiczeń, siedem lat grania" - ile lat miał Dan, kiedy rozpoczął naukę? :)
Dźwięk dud irlandzkich - plik .zip (wave 107KB)